Loureiro: "A xente non che dá a noraboa, dinche grazas"
El jugador de Cerceda hizo balance de la temporada y habló de lo que supone ascender con el Deportivo
Miguel Loureiro ha sido uno de los grandes protagonistas del Deportivo esta temporada. El jugador de Cerceda regresó a casa el pasado verano y desde el primer día fue uno de los hombres clave para Antonio Hidalgo. Después de conseguir el ascenso, pasó por el 'Land Rober' de la TVG para hacer balance y hablar sobre lo que significa ser del Dépor:
El descomunal baño de masas: “A verdade é que é unha pasada, vimos de estar na praza de María Pita con toda a xente. Estaba chea a reventar e a verdade é que é unha pasada, un disfrute enorme. Aínda sen asimilar a situación, pero disfrutando moitísimo celebrando. Chegamos o día do partido ás catro da mañá e non nos deitamos case, durmín unha hora”.
Una afición de Primera: “A paixón e a emoción coa a que vive a nosa xente o Dépor é unha animalada. Eu penso que en moi poucos sitios se vive deste xeito. En Valladolid tamén foi unha pasada, unha cantidade de xente que viaxou sen entrada animando. Dentro do campo tamén se escoitaba berrar a todos os deportivistas e ao chegar a Riazor igual, a explanada chea de xente despois de ter que esperarnos non sei cantas horas”.
Una afición que crece sin parar: “É unha pasada ver un lote de caras novas, de xente moito máis nova, que ao mellor non viviu a época do Super Dépor, pero aínda así senten as cores dunha maneira especial. É unha gozada poder formar parte de isto”.
Un vestuario unido: “Hai moi bo vestiario. Creo que fixemos boas migas dende o principio e co paso da tempada iso foi medrando, ese sentimento e esa ilusión. Tamén disfrutamos cada partido e tamén creo que ese sentimento foi medrando coa nosa xente”.
La salida del barro: “Facía falta, foron anos duros. Oito anos sen pisar a Primeira, pero penso que tamén é unha travesía dura e complicada. A xente tiña ganas de volver a estar onde merece este clube”.
Un sentimiento incomparable: “Eu estiven por moitos puntos da península e a verdade que vexo camisetas do Dépor por todos lados. É curioso e raro de ver quitando aos equipos máis grandes. Sentimos o apoio de cada un deles e que siga medrando o deportivismo, que creo que está máis vivo que nunca”.
Futuro en el equipo: “Ter teño contrato, pero esa pregunta non é para mín, eu espero que si. Contei coa confianza do míster e a verdade que xoguei prácticamente todos os minutos. Non esperaba ter tan boa entrada e que fose tan rápida a adaptación. Chegar a un equipo novo a falta de pouco tempo de comezar a liga é difícil. Pero bueno, estar na casa e de ter a ilusión que tiña facilitoume todo. Nunca xoguei en Primeira, teño moita ilusión por facelo. Chégame a oportunidade agora con 29 anos e encima facelo na casa, no Dépor, pois imaxínate”.
